Człowiek-Wiertło #4
Pani Janina miała kilka koleżanek, a te koleżanki miały z kolei swoje koleżanki. A ponieważ całe to towarzystwo zajmowało się niemal wyłącznie plotkowaniem, wieści o umiejętnościach Władysława bardzo szybko rozeszły się po okolicy. Już niedługo po konfrontacji z panem Eugeniuszem, za każdym razem, gdy ktoś potrzebował pomocy przy wierceniu czegoś, zgłaszał się po pomoc do Władysława. I choć Władysław dalej trudnił się sprzątaniem ulic, zawsze znajdował czas, żeby wywiercić komuś dziurę. I za każdym razem, bez wyjątku, gdy zajmował się wierceniem, czuł ten sam dreszcz podniecenia. Każde wiercenie było dla niego na swój sposób wyjątkowe i niepowtarzalne. Władysław zyskiwał opinię człowieka, który pracuje błyskawicznie, rzetelnie i dla którego nie ma otworów, których nie da się nawiercić.
więcej…
Człowiek-Wiertło #3
Pan Eugeniusz był lokalną złotą rączką, twierdził że potrafi wszystko. I trzeba mu oddać, że w promieniu pięciu kamienic nie było lepszego fachowca od niego. Dlatego zawsze, gdy komuś popsuł się kran, albo trzeba było zrobić jakiś mały remoncik, wzywany był pan Eugeniusz. Mężczyzna koło pięćdziesiątki, szczupły, z grubym wąsem i do tego kawaler. Miał doświadczenie, wiedzę i wszystkie potrzebne narzędzia. Sąsiadki ułożyły nawet rymowankę na jego cześć:
“Pan Eugeniusz,
Złota rączka - geniusz”.
Poproszony o pomoc, swoim zwyczajem odpowiedział: “Zaraz to zrobimy, pani Janinko”, po czym udał się z nią do jej mieszkania.
więcej…
zdjęcia miasta #1
Zboon rozpisuje się obficie, z kolei ja postanowiłem wrzucić wreszcie robione z myślą o kanapie zdjęcia.
Wszystkie będą pochodziły z mojego telefonu i będą wrzucane trójkami, czasem czwórkami. Z jaką częstotliwością? Trudno powiedzieć. Miłego oglądania.
W dobie kryzysu nikt nie rzuca pracy.
więcej…
Loading ...